ΣικυώνΠρώτη σελίδαΠεριεχόμενα
Pattern

Μάσκα θεάτρου

Τραγωδία

Ιστορία του Ηροδότου
κεφάλαιο 5.67

Δεν πρέπει να παραλείψω να εξηγήσω ότι (ο τύραννος) Κλεισθένης διάλεξε να παρουσιάσει τον Μελάνιππο σαν ήρωα στην Σικυώνα, γιατί ήταν άσπονδος εχθρός του Άδραστου, έχοντας σκοτώσει τον αδελφό του Μεκίστη, και τον γαμπρό του Τυδέα.
Αφού έκανε τον βωμό του, μετέφερε σ' αυτόν τις θρησκευτικές τιμές, θυσίες και λατρείες, οι οποίες αποδίδονταν έως τότε στον Άδραστο.
Οι κάτοικοι της Σικυώνος έτρεφαν από ανέκαθεν μεγάλο σεβασμό στον Άδραστο, διότι η χώρα κάποτε ανήκε στον Πόλυβο, τον παππού του από το γένος της μητέρας του, ο οποίος πέθανε χωρίς κληρονόμο και άφησε το βασίλειο του σ' αυτόν.
Μία από τις σπουδαιότερες τιμές που του πρόσφεραν ήταν οι τραγικές χορωδίες ή τελετουργίες με χορούς και τραγούδια, με τις οποίες οι Σικυώνιοι πανηγύριζαν προς τιμή του.
Φυσιολογικά οι τραγικές χορωδίες ανήκαν στην λατρεία του Διόνυσου, αλλά όχι στην Σικυώνα, όπου παρουσιάζονταν προς τιμή του Άδραστου, διηγώντας την ιστορία της ζωής του και τις συμφορές του.
Ο Κλεισθένης όμως τα άλλαξε όλα αυτά και μετέφερε τις χορωδίες στον Διόνυσο και τις υπόλοιπες τελετουργίες στον Μελάνιππο.



Άλλες Πηγές

 


1. Θέσπις, από την πόλη Ικάριος της Αττικής, ο δέκατος έκτος τραγικός ποιητής μετά τον πρώτο τραγικό ποιητή, Επιγένη της Σικυώνος, αλλά σύμφωνα με άλλους δεύτερος του Επιγένη. Άλλοι λένε ότι ήταν ο πρώτος τραγικός ποιητής. Στις πρώτες τραγωδίες του χρωμάτισε το πρόσωπο του με άσπρο μολύβι, μετά το κάλυψε με αντράκλα και μετά από αυτά εισήγαγε την χρήση της μάσκας, κάνοντας την από λινό ύφασμα.
Παρουσίασε τα έργα του στην 61η Ολυμπιάδα (536/5 - 533/2 π.Χ.).  Αναφέρονται τα ακόλουθα έργα του: Παιχνίδια του Πελία ή Φορβάς, Κληρικοί, Νεανίες, Πενθέος. (Λεξικό Σουϊδα)


2. "Δεν έχει τίποτα να κάνει με τον Διόνυσο".
Όταν ο Επιγένης της Σικυώνος παρουσίασε μία τραγωδία προς τιμή του Διόνυσου, έκαναν αυτό το σχόλιο, εξ' ου και η παροιμία.
Μία καλύτερη εξήγηση: Αρχικά όταν έγραφαν προς τιμή του Διόνυσου, συναγωνίζονταν με κομμάτια, τα οποία ονόμαζαν σατυρικά. Αργότερα άλλαξαν με το γράψιμο της τραγωδίας και προοδευτικά τα μετέτρεψαν σε πλοκή και ιστορίες, οι οποίες δεν είχαν σχέση με τον Διόνυσο. Εξ' ου και το λεχθέν. Ο Χαμαιλέων γράφει τα ίδια στο βιβλίο του για τον Θέσπη.
(Λεξικό Σουϊδα)


3. "Δεν έχει τίποτα να κάνει με τον Διόνυσο".
Όταν οι χορωδίες συνήθιζαν από την αρχή να τραγουδούν διθυράμβους στον Διόνυσο, οι μετέπειτα ποιητές εγκατέλειψαν αυτήν την συνήθεια και άρχισαν να γράφουν για "Άζαξες" και "Κένταυρους". Από αυτό το γεγονός οι θεατές έλεγαν αστειευόμενοι "Δεν έχει τίποτα να κάνει με τον Διόνυσο". Γι' αυτόν τον λόγο αποφάσισαν αργότερα να εισαγάγουν σατυρικά έργα σαν πρελούδιο, για να μη φανεί ότι ξέχασαν τον Θεό. (Ζηνόβιος V.40)


4. Όταν ο Φρύνιχος και Αισχύλος δημιούργησαν τραγωδίες να περιέχουν μυθολογικές πλοκές και καταστροφές, οι θεατές έλεγαν
"Τι έχουν να κάνουν αυτά με τον Διόνυσο?"
(Πλούταρχος, Συμπόσιο. Quaest.)





Κωμωδία

    "Μούσης νουθεσίην φιλοπαίγμονος εύρετο Βάκχος
     ώ Σικυών, εν σοί κώμον άγων Χαρίτων;
     δή γάρ έλεγχον έχει γλυκερώτατον, έντε γέλωτι
     κέντρον χώ μεθύων αστόν εσωφρόνησεν
".
     (Ονέστης, Παλατ. Ανθ., ΧΙ, 32)
   




^^ Επιστροφή <= Προηγούμενη Επόμενη => ^ Άνω .. Αρχή Περιεχόμενα Έρευνα Email


Pattern

© 1998 Ελένη Παπακυριάκου/Αναγνώστου