Λογοτεχνία

Η Σικυωνική Αναγραφή ήταν ένα έγγραφο της πολιτείας, το οποίο φυλαγότανε στην Σικυώνα και στο οποίο κατέγραφαν τα ιστορικά γεγονότα, κυρίως αυτά τα οποία είχαν σχέση με τις τέχνες. Αν και το έγγραφο αυτό έχει χαθεί, βρίσκουμε κομμάτια του σε αρχαίους συγγραφείς.
Η λογοτεχνία ήταν πολύ αναπτυγμένη στην Σικυώνα, από τα πολύ παλαιά χρόνια.
Ο Επιγένης της Σικυώνος έγραψε την πρώτη τραγωδία. Μέχρι τα χρόνια του Κλεισθένους τα Ομηρικά ποιήματα απαγγέλλονταν και παρουσίαση τραγωδιών λάμβανε μέρος. Ο Ηρόδοτος αναφέρει την παρουσίαση παραστάσεων γύρω από τα ηρωικά κατορθώματα και τις συμφορές του Άδραστου. Όλα αυτά άλλαξαν, όταν ο Κλεισθένης ανέβηκε στην αρχή. Απαγόρευσε την απαγγελία των Ομηρικών ποιημάτων, τις χορωδίες και τις δραματικές παρουσιάσεις οι οποίες γίνονταν προς τιμήν του Δωρικού ήρωα Άδραστου και επανέφερε πίσω την λατρεία του Διονύσου. Παρ' όλα αυτά η λογοτεχνία επέζησε, ο Κλεισθένης κάλεσε στην Σικυώνα πληθώρα ποιητών και καλλιτεχνών.

Η Πράξιλλα της Σικυώνος (450 π.Χ.) έγραψε διαφορετικούς τύπους  ποιήσεως, αλλά έγινε φημισμένη για τα ποιήματα που απαγγέλλονταν στα συμπόσια του 5ου π.Χ. αιώνος και τα οποία ήταν πολύ δημοφιλή ειδικά στην Αθήνα (γνωστά σαν σκόλια, τραγούδια του κρασιού).  Έγραψε ύμνους για θεούς και θεότητες και πολλά από τα οκτώ εναπομείναντα κομμάτια έχουν να κάνουν με μύθους. Η Πράξιλλα ήταν γνωστή για την χάρη των στοίχων της.
Ένα από τα σωζόμενα κομμάτια της ποίησης της είναι το ακόλουθο (για το οποίο λογοκρίθηκε!)
"Τα ωραιότερα πράγματα που αφήνω πίσω μου είναι το φως του Ηλίου;
έπειτα έρχονται τα αστραποβολλόντα αστέρια και το πρόσωπο της σελήνης;
έπειτα τα καλά γινωμένα σικύα, μήλα και αχλάδια ".

Ο Αρίσταρχος της Σικυώνος έγραψε για Γεωγραφία, όπως επίσης και ο Διογένης της Σικυώνος που έγραψε "Γύρω από την Πελοπόννησο".

Ο Αξιόριστος της Σικυώνος ήταν ποιητής και έγραψε τα "Κανών" και  "Γνώμαι".

Ο Μαχών της Σικυώνος ήκμασε γύρω στο 300-250 π.Χ., ήταν ποιητής και έγραψε κωμωδίες. Αργότερα μετανάστευσε στην Αλεξάνδρεια όπου και πέθανε. Έγραψε τις Χρειαίς, το οποίο ήταν μία συλλογή αστεϊσμών γύρω από επιφανείς άνδρες και εταίρες. Οι αστεϊσμοί αυτοί ήταν γνωστοί σε όλη την Ελλάδα.

Ο Σοφίλος της Σικυώνος έγραψε την Μεσαία Κωμωδία.

Ο Τυνδάριχος της Σικυώνος έγραψε για Μαγειρική σε στοίχους!

Αρίφρων της Σικυώνος ποιητής. Το ποίημα του Παιάνα της Υγείας σώθηκε από τον Αθηναίο και από επιγραφές στην Επίδαυρο και Αθήνα.

Μέναιχμος της Σικυώνος, ήκμασε τον τρίτο αιώνα π.Χ., έγραψε πεζό λόγο, ποίηση και ήταν επίσης γλύπτης. Έγραψε την Ιστορία της Σικυώνος, Ιστορία των Δελφών(Πυθικός), Ιστορία του Αλεξάνδρου, Εργασίες μετάλλου και Περί Καλλιτεχνών, στο οποίο μεταξύ των άλλων αναφερότανε στις εφευρέσεις των μουσικών οργάνων και άλλων μουσικών εργασιών. 

Μνησάλκης της Σικυώνος ήκμασε το 225 π.Χ. Έγραψε επιγράμματα. Ήταν από την κώμη Πλαταιαί της Σικυωνίας. Πολλές εργασίες του έχουν διασωθεί στην Ελληνική Ανθολογία.

Φύλαρχος της Σικυώνος, έγραψε το Σικυωνικό Σύνταγμα.  

Ευφρονίδας της Σικυώνος ήταν γραμματικός και δάσκαλος του Αριστοφάνη του Βυζαντίου.

Ηράκλειτος της Σικυώνος, έγραψε το Περί λίθων.

Αρίστων της Σικυώνος, ήταν γιος του Αθηναίου τραγικού ποιητή Σοφοκλή και της Θεορής από την Σικυώνα. Έγραψε την τραγωδία Θυέστης στην Σικυώνα.