Η σημερινή Σικυών καταλαμβάνει το κάτω μέρος του οροπεδίου της νεότερης πόλης που έκτισε ο Δημήτριος Πολιορκητής το 303 π.Χ. στην ακρόπολη.
Εδώ ήλθε ο Παυσανίας το 150 μ.Χ. και έκανε τις περιγραφές του.
Το χωριό, γνωστό με το όνομα Βασιλικό, έχει υιοθετήσει σήμερα επισήμως το όνομα Σικυών. Μεγαλειωδώς τοποθετημένο στο υψηλό έδαφος της ακροπόλεως της παλιάς πόλης, βλέπει προς τον Κορινθιακό κόλπο και την πόλη του Κιάτου. 
Η θέα από το χωριό είναι πανοραμική. Κάτω είναι η μεγάλη εύφορη πεδιάδα όπου βερικοκιές, πορτοκαλιές, λεμονιές,  ροδακινιές, αμπέλια, ελιές, αμυγδαλιές και άλλα πολλά καλλιεργούνται και απέναντι από την θάλασσα φαίνονται τα Γεράνια όρη, Κιθαιρών, Ελικών και Παρνασσός.  Είναι πιο μαγευτικά με την δύση ή την ανατολή.

Το θέατρο της Σικυώνος, ένα από τα μεγαλύτερα της ηπειρωτικής Ελλάδος, κτίσθηκε στο τέλος του 4ου αιώνος π.Χ. σε ιδανική φυσική τοποθεσία και ανεσκάφει από την Αμερικανική Σχολή Κλασσικών Σπουδών το 1887 - 1891. 
Η ορχήστρα, η οποία έχει 20 μέτρα διάμετρο περιστοιχίζεται από σύστημα οχετεύσεως, και το κοίλον έχει μήκος 125 μέτρα, χωρίζεται σε δύο διαζώματα, με ένα διάδρομο. Το κάτω διάζωμα μπορεί να προσεγγισθεί από δύο θολωτές διόδους και από τις δύο μεριές του θεάτρου, καθώς και από τα 16 σκαλοπάτια των παρόδων. Υπάρχουν 50 σειρές καθισμάτων , κατά το πλείστον σκαλισμένες στον βράχο (δεν έχουν ανασκαφεί τελείως) χωρισμένες σε 15 τμήματα. Η πρώτη σειρά καθισμάτων έχει υποστήριξη για την πλάτη και τα χέρια και σκαλισμένη βάση.  Η σκηνή είχε στην πρόσοψη της Δωρικό προπύλαιο με 13 κίονες.
Ο Πολύβιος αναφέρει ότι η Αχαϊκή Συμμαχία συναντήθηκε εδώ το 168 π.Χ. και πολύ πιθανόν το θέατρο χρησιμοποιείτο και για πολιτικές συγκεντρώσεις.
Σήμερα, κάθε καλοκαίρι τον Αύγουστο, δίνονται θεατρικές παραστάσεις.