|
Διαβάζουμε με δυσπιστία αυτό που οι Σικυώνιοι λένε στον
Παυσανία, για το φυτό παιδέρως ότι φυτρώνει μόνο
στην Σικυώνα και ειδικά σε ένα μέρος, αλλά όταν μαθαίνουμε για την
πλουσιότητα των γεωργικών προϊόντων και του εδάφους της, η δυσπιστία
λιγοστεύει. Το πεδίο της Σικυώνος (το Σικυώνιον πεδίον
όπως ονομαζότανε τότε) ήταν το πιο εύφορο πεδίο της ηπειρωτικής Ελλάδος.
Τέσσερις ποταμοί παράλληλα ο ένας στον άλλο το διασχίζουν, προμηθεύοντας
το με άφθονο νερό. Το έδαφος της πεδιάδας είναι εξαιρετικά πλούσιο και το
κλίμα, ειδικά την παλαιά εποχή ήταν ήπιο και σταθερό.
Ακόμη και σήμερα μετά από χιλιάδες χρόνια γεωργίας, το έδαφος είναι
υπερβολικά καλό. Από τον Ησίοδο μαθαίνουμε ότι η παπαρούνα υπήρχε άφθονη
εδώ και πιθανώς εκαλλιεργείτο για φαρμακευτικούς σκοπούς. Πανέμορφα
λουλούδια, φυτά και βότανα φυτρώνανε στην Σικυώνα, μεταξύ αυτών και ο
παιδέρως, ο οποίος επιζούσε μόνον στο ιερό της
Αφροδίτης, όσο για τον αρωματικό έρπυλλο φύτρωνε
άγριος στις βουνοπλαγιές της γύρω περιοχής. Από αυτά τα αρωματικά φυτά
έφτιαχναν τις φημισμένες γιρλάντες, τις ονομαζόμενες ιάκχαι.
Από λουλούδια, όπως οι βιολέτες και ο κισσός, έκαναν όμορφα λουλουδένια
στεφάνια, που όπως λέγονταν η Γλυκέρα έφτιαξε
πρώτη.
Όσο για τα γεωργικά προϊόντα, το περίφημο σικύος
ή σικύα, ήταν ένα είδος κολοκύνθης σε σχήμα
αγγουριού, από το οποίο πολύ πιθανόν η πόλη επήρε το όνομα της. Από
το ξερό κέλυφος τους έκαναν ιατρικά κύπελλα, τα ονομαζόμενα
σικύα.
Ένα άλλο προϊόν, για το οποίο η Σικυών φημίζονταν, ήταν το
ελαιόλαδο, το οποίον χρησιμοποιείτο αποκλειστικά για
ιατρικούς σκοπούς και αρωματικά προϊόντα. Οι αρχαίοι Λατίνοι
συγγραφείς την ονόμαζαν "Ελαιοφόρα Σικυών" και
"Σικυώνια μπάκα" της ελιάς.
Όλα τα λαχανικά της ήταν σε μεγάλη ζήτηση, όπως επίσης και το εξαιρετικά
καλό κρασί της. Πολλά εξωτικά και σπάνια φυτά φύτρωναν την εποχή εκείνη,
δαμάσκηνα τα επονομαζόμενα "αμαδρύα" και τα "κολοκασία",
από τα οποία το επίθετο κολοκασία προέρχεται, και με το οποίο
ονόμαζαν την Αθηνά. |
