Γλυπτική

Τέλος 6ου αιώνα π.Χ. Ο Κάναχος γεννήθηκε στην Σικυώνα και ήταν ο πρώτος από τους Έλληνες γλύπτες ο οποίος εγκαινίασε την κατασκευή κολοσσιαίων αγαλμάτων, το παράδειγμα του οποίου ακολούθησαν ο Πολύκλειτος, Λύσσιπος, Φειδίας και άλλοι μεταγενέστεροι του. Δούλεψε κυρίως με τον χαλκό, αλλά και με τον χρυσό και ελεφαντοστούν. Η Παρθένος του Φειδία, μέσα στον Παρθενώνα, κατασκευάσθηκε στο ίδιο στυλ.
Ο Κάναχος δούλεψε επίσης και με το ξύλο.

Το αριστούργημα του λέγεται ότι ήταν το κολοσσιαίο χάλκινο άγαλμα του Απόλλωνος Φιλήσιου στα Δίδυμα της Μιλήτου για τον ναό των Βραγχιδών (γύρω στο 520 π.Χ.), κατασκευασμένο από Αιγινίτικο χαλκό, παρουσιάζοντας τον θεό γυμνό να κρατάει ένα ελαφάκι στο δεξί του χέρι και τόξο με βέλος στο αριστερό, σύμφωνα με τον Πλίνιο. Το ελαφάκι, ένα ξεχωριστό αγαλματίδιο, είχε τέτοια ισορροπία, που αν κάποιος το ωθούσε, σηκωνότανε στα πισινά του πόδια και μπορούσες να περάσεις κλωστή ανάμεσα τους. Μπορούμε να πάρουμε μία ιδέα αυτού του αγάλματος από μικρά χάλκινα αντίγραφα και από αρχαία νομίσματα της Μιλήτου. Από αυτά βλέπουμε ότι χρησιμοποιεί αρχαϊκό στυλ. Ένα χάλκινο αγαλματίδιο αντίγραφο του πραγματικού ευρίσκετε στο Βρετανικό Μουσείο.
Άλλα έργα του ήταν ο Ισμήνιος Απόλλωνας των Θηβών φτιαγμένο από ξύλο κέδρου και η Αφροδίτη της Σικυώνος, στον ομώνυμο ναό της. Η θεά, κατασκευασμένη από χρυσό και ελεφαντοστούν, ήταν καθισμένη και φορούσε ένα λουλουδένιο καπέλο, κρατούσε μία παπαρούνα στο ένα χέρι της και ένα μήλο στο άλλο.
Τα έργα του Κάναχου διακρίνονται για την τελειότητα και την ακρίβεια τους.
Ο Αριστοκλής, αδελφός του Κάναχου, ήταν επίσης γλύπτης.

Ερμής
Αυτό το μπρούτζινο αγαλματίδιο, ύψους 25 εκ., κατασκευάσθηκε στην Σικυώνα γύρω στα 530-520 π.Χ. Παρουσιάζει τον Ερμή σαν θεό των κοπαδιών και τον αναγνωρίζουμε από το καπέλο και τα φτερωτά παπούτσια του.
Είναι μια αριστουργηματική δημιουργία, η οποία έχει πολλές ομοιότητες με τα έργα του Κάναχου. Ο θεός κρατάει στο αριστερό του χέρι ένα μικρό κριάρι και στο δεξί του το κηρύκειο, το οποίο έχει χαθεί. 
Μουσείο Βοστόνης Καλών Τεχνών.

Ο Απόλλων που βρέθηκε στον Πειραιά, έχει το ίδιο στύλ με τον Απόλλωνα Φιλήσιο, φτιαγμένο από τον Κάναχο.   

Σικυώνιος γλύπτης, αδελφός του Κάναχου. Ο Αριστοκλής ήταν ιδρυτής σχολής της γλυπτικής στη Σικυώνα. Από τα έργα του ξέρουμε μόνο ένα, αυτό των Τριών Μουσών, το οποίο έκανε μαζί με τον αδελφό του Κάναχο και τον Αργείο Αγελάδα, δάσκαλο του Πολύκλειτου και Φειδία. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ήταν εξ' ίσου γνωστός, όπως ο Κάναχος.

Επίσης ονoμαζόμενος Διμπουτάδης, ήταν Σικυώνιος αγγειοπλάστης, ο οποίος, σύμφωνα με τον Πλίνιο, ήταν ο πρώτος που δημιούργησε μορφές προτύπων σε πηλό, από τα οποία η γλυπτική του χαλκού προήλθε.
Η σχετική ιστορία αναφέρει ότι η κόρη του, η οποία αγαπούσε έναν νέο από την Κόρινθο, ιχνογράφησε στον τοίχο του σπιτιού της το περίγραμμα της σκιάς του, που έπεφτε στον τοίχο από το φως της λάμπας, και επάνω σ' αυτό ο πατέρας της έκανε το πρόπλασμα του προσώπου του νέου με πηλό και το έψησε μαζί με τα πήλινα αγγεία του.
Αυτό το πρόπλασμα φυλάσσετο στην Κόρινθο μέχρις ότου ο Μούμμιος κατέστρεψε την πόλη το 146 π.Χ. 
Μετά από αυτήν την ανακάλυψη, ο Μπουτάδης άρχιζε να στολίζει τις ακραίες πλάκες στην οροφή των σπιτιών με ανθρώπινες φιγούρες.
Ανακάλυψε επίσης ένα ειδικό μίγμα πηλού και κόκκινης σκόνης σιδήρου.

Ο Λυσίστρατος της Σικυώνος, γλύπτης και αδελφός του Λύσιππου, ήταν ο πρώτος που έκανε ένα προκαταρκτικό εκμαγείο τοποθετώντας πλαστική ύλη πάνω σε ανθρώπινο πρόσωπο.
Η φήμη του επισκιάσθηκε σοβαρά από τον αδελφό του.
Από τα έργα του γνωρίζουμε μόνο για το άγαλμα της Μελανίππης.

Ο Κλέων της Σικυώνος γλύπτης ήκμασε στις αρχές του 4ου αιώνος π.Χ. Από τα πολλά έργα του έχουμε δύο τα οποία χρονολογούνται με ακρίβεια, μία μπρούτζινη Αφροδίτη (388 π.Χ.) η οποία βρισκότανε στο Ηραίον της Ολυμπίας και τουλάχιστον δύο από τα έξι αγάλματα φτιαγμένα την ενενηκοστή ογδόη Ολυμπιάδα (388 π.Χ.), αγάλματα τα οποία είχαν  δημιουργηθεί από προστίματα τα οποία επιβλήθηκαν μετά το σκάνδαλο δωροδοκίας (για πρώτη φορά) το οποίο συνέβη στην Ολυμπία. 
"Ο Εύπολος από την Θεσσαλία δωροδόκησε τους πυγμάχους που έλαβαν μέρος στους αγώνες, τον Αγήνωρα από την Αρκαδία και τον Πρύτανη από την Κυζίκου, και μαζί με αυτούς τον Φόρμιο της Αλικαρνασσού, ο οποίος είχε κερδίσει στον προηγούμενο αγώνα.  Λέγεται ότι ήταν η πρώτη φορά που ένας αθλητής παραβίασε τους κανόνες των αγώνων και ο πρώτος που οι Ελλανοδίκες επέβαλαν πρόστιμο ήταν ο Εύπολος, καθώς και αυτοί που δέχθηκαν τις δωροδοκίες από αυτόν. Δύο από αυτά τα αγάλματα είναι έργα του Κλέωνος της Σικυώνος." (Παυσανίας στην Ολυμπία).
Ο Κλέων ήταν μαθητής του Αντιφάνη και σύμφωνα με τον Παυσανία έκανε επίσης τα αγάλματα των νικητών της πυγμαχίας παίδων Αλκήτου και Κριτόδαμου του Κλείτωρα.
Έκανε επίσης το άγαλμα του Δεινόλοχου από την Ηλεία, για τον οποίο ο Παυσανίας αναφέρει:
"Η μητέρα του Δεινόλοχου είδε ένα όνειρο στο οποίο ο γιος της, τον οποίον κρατούσε στην αγκαλιά της, φορούσε στέμμα στο κεφάλι του. Γι' αυτόν τον λόγο ο Δεινόλοχος προπονήθηκε να αγωνισθεί στους αγώνες, στους οποίους έλαβε μέρος και νίκησε στο αγώνισμα δρόμου. Ο καλλιτέχνης ήταν ο Κλέων της Σικυώνος."
Δημιούργησε επίσης το άγαλμα του πενταθλητού Ύσμονος της Ηλείας, ο οποίος κρατούσε βάρη πηδήματος, του εφήβου στο τρέξιμο Λυκίνου της Ερέας και του Αγεσίπολι στους Δελφούς.
Πολλοί θεωρούν ότι το άγαλμα Νέος από τα Αντικύθηρα είναι έργο δικό του.
Ο Πλίνιος αναφέρει ότι δημιούργησε και αγάλματα φιλοσόφων.

Σικυώνιος γλύπτης, μαθητής του Πολύκλειτου. Έφτιαξε το άγαλμα του  Βίκελου, του πρώτου Σικυώνιου που κέρδισε στην πυγμαχία εφήβων στην Ολυμπία.
Εργάσθηκε σε συνεργασία με τον Πάτροκλο σε πολλά έργα.
"Μετά ακολουθούν τα αγάλματα του Αχαιού Αξιόνικου από την Πελλήνη, Θεάρης από το Έρμαιο, Φυρρία από την Φωκία, Κώμων από τα Μέγαρα, Αγασιμένη της Σικυώνος, Τελυκράτη της Λευκάδος, Πυθόδοτος της Κορίνθου, Ευαντιδας της Αμβρακίας, και τέλος οι Σπαρτιάτες Επικυδίδης και Ετεονίκης. Όλα αυτά είναι έργα του Πάτροκλου και Κάναχου ΙΙ."
(Παυσανίας, Δελφοί)

Σικυώνιος γλύπτης, πατέρας του Δαίδαλου. Για τα έργα του δεν έχουμε ακριβή γνώση. Από τον Πλίνιο μαθαίνουμε ότι δημιούργησε αγάλματα αθλητών, στρατιωτικών, κλπ. Εργάσθηκε σε συνεργασία με τον Κάναχο ΙΙ, σε πολλά έργα.
"Μετά ακολουθούν τα αγάλματα του Αχαιού Αξιόνικου από την Πελλήνη, Θεάρης από το Έρμαιο, Φυρρία από την Φωκία, Κώμων από τα Μέγαρα, Αγασιμένη της Σικυώνος, Τελυκράτη της Λευκάδος, Πυθόδοτος της Κορίνθου, Ευαντιδας της Αμβρακίας, και τέλος οι Σπαρτιάτες Επικυδίδης και Ετεονίκης. Όλα αυτά είναι έργα του Πάτροκλου και Κάναχου ΙΙ."
(Παυσανίας, Δελφοί)

Σικυώνιος γλύπτης, μαθητής και γιος του Πάτροκλου. Γνωρίζουμε τις ημερομηνίες μερικών από τα έργα του με βεβαιότητα. Έκανε το άγαλμα του Ευπόλεμου της Ηλείας, ο οποίος κέρδισε τον αγώνα δρόμου ανδρών στην Ολυμπία(396 π.Χ.), καθώς και το άγαλμα του πυγμάχου Αριστόδημου, γιου του Θράσις της Ηλείας(388 π.Χ.). 
Επίσης το 369 π.Χ. έκανε την Νίκη και τον Άρκα, στο σύμπλεγμα που οι Αρκάδιοι αφιέρωσαν στους Δελφούς, στο οποίο απεικονίζονταν οι ήρωες τους με τον Απόλλωνα και την Νίκη.
Ένα νεανικό του έργο ήταν το τρόπαιο που οι Ηλείοι αφιέρωσαν στην Ολυμπία για την νίκη τους εναντίον της Σπάρτης (402 π.Χ).
Για τα άλλα έργα του δεν έχουμε ημερομηνίες. Από τον Παυσανία μαθαίνουμε ότι έκανε το άγαλμα του Τίμωνα και του γιου του Αίσυπου, ο οποίος απεικονίζεται σαν παιδί καθισμένο σε άλογο. Στην πραγματικότητα ο Αίσυπος κέρδισε στην ιπποδρομία, ενώ ο πατέρας του κέρδισε στις αρματοδρομίες.
Έκανε επίσης το άγαλμα του Ναρικίδα, γιου του Δαμάρατου, πυγμάχου από την Φυγαλία.
Κομματιασμένες βάσεις με το όνομα του γραμμένο επάνω έχουν σωθεί.

Γλύπτης της Σικυώνος, ήκμασε γύρω στο 300 π.Χ.
Ο Παυσανίας αναφέρει ως έργο του το άγαλμα του νικητή Θεότιμου, καθώς και δύο βάσεις που έφεραν το όνομα του.

"Στα δεξιά του ναού της Ήρας είναι το άγαλμα ενός πυγμάχου, Συμμάχου ο γιος του Αισχύλου. Η καταγωγή του ήταν από την Ηλεία. Δίπλα του είναι ο Νεολαίδας, γιος του Πρόξενου, από τον Φαινεό της Αρκαδίας, ο οποίος κέρδισε τον αγώνα εφήβων στην πυγμαχία. Στην συνέχεια ήταν ο Αρχίδαμος, γιος του Χενίου, επίσης από την Ηλεία, ο οποίος όπως ο Σύμμαχος νίκησε στην πυγμαχία εφήβων.
Τα αγάλματα των αθλητών που ανέφερα προηγουμένως ήταν έργα του Άλυπου της Σικυώνος, μαθητής του Ναυκίδη του Άργους." (Παυσανίας)

"Ο Κρατίνος της Αίγειρας στην Αχαϊα ήταν ο ωραιότερος άνδρας της εποχής του και ο πιο επιδέξιος στην πάλη. Όταν νίκησε στους αγώνες εφήβων πάλης στην Ηλεία οι Ελλανοδίκες του έδωσαν την άδεια να τοποθετήσει εκεί το άγαλμα του, καθώς και του προπονητού του. Το άγαλμα του κατασκεύασε ο Κάνθαρος της Σικυώνος, του οποίου πατέρας ήταν ο Αλέξης, ενώ δάσκαλος του ήταν ο Ευτυχίδης, μαθητής του Λύσιππου.
Ανάμεσα σε άλλα αγάλματα βλέπουμε αυτό του Αλεξίνικου της Ηλείας που κέρδισε στην πάλη εφήβων και του Γοργία του Λεοντίνου και είναι έργα του Κάνθαρου της Σικυώνος". (Παυσανίας) 

"Το άγαλμα του Ίππους της Ηλείας, ο οποίος κέρδισε τους αγώνες πυγμαχίας εφήβων, το κατασκεύασε ο Δαμόκριτος της Σικυώνος, της σχολής του Κριτία της Αττικής." (Παυσανίας)

Γλύπτης, γιος του Λύσιππου. Ο Πλίνιος αναφέρει ότι χρησιμοποιούσε αυστηρό ύφος, κατά τα άλλα μιμήθηκε τον πατέρα του. Ένα πορτραίτο του Τροφώνιου της Λιβαδειάς το εκτιμούν σαν έργο δικό του, καθώς και αρκετά άλλα πορτραίτα γυναικών και ένα σύμπλεγμα Θεσπιάδων.
Έπρεπε να ήταν ο μεγαλύτερος από τους γιους του Λύσιππου, γιατί ανάμεσα στα έργα του έχει βρεθεί και ένα πορτραίτο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Γλύπτης, γιος του Λύσιππου. Δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα για τον Βοϊδά, εκτός από ένα χάλκινο άγαλμα το οποίο δείχνει έναν έφηβο να προσεύχεται (Βερολίνο).

Γλύπτης, γιος του Λύσιππου. Από τα έργα του γνωρίζουμε δύο αγάλματα ολυμπιονικών και ένα Περιξυόμενο.  

Γλύπτης και ζωγράφος, μαθητής του Ευθυκράτη (γιου του Λύσιππου) ή του Τεισικράτη. Έγραψε βιβλία και για τις δύο τέχνες.
Ο Πλίνιος μας πληροφορεί ότι ήταν γλύπτης που παρήγαγε πολλά έργα, αν και δεν αναφέρει κανένα από αυτά. Αρκετές βάσεις με την επιγραφή του έχουν ανεβρεθεί, μία στον Ωρωπό, εκεί όπου βρισκότανε το εργαστήριο του Τεισικράτη.

Τύχη της Αντιοχείας, πρωτεύουσα των Σελευκιδών, 300 π.Χ.
Μαρμάρινο αγαλματίδιο αντίγραφο του πραγματικού κολοσσιαίου χάλκινου το οποίο κατασκεύασε ο Ευτιχίδης της Σικυώνος, μαθητής του Λύσιππου.
Η Τύχη, η οποία αντιπροσωπεύει την ιδέα της πόλεως, είναι καθισμένη επάνω σε βράχο. Κάτω από τα πόδια της είναι ο ποταμός Ορόντης, ο οποίος αναπαρίσταται με έναν έφηβο κολυμπώντας. 
Στα χέρια της κρατάει στάχυα από σιτάρι (σύμβολο ευημερίας) και στο κεφάλι φοράει ένα λουλουδένιο στέμμα, κύριο χαρακτηριστικό της Τύχης.
Το άγαλμα απεικονίζεται επίσης σε Συριακά νομίσματα των Τιγράνων.

Ένα μεγάλο κεφάλι της Τύχης βρέθηκε και στην Σικυώνα.
Άλλα έργα του Ευτυχίδη ήταν ο Ευρώτας ποταμός, ένα άγαλμα ολυμπιονίκη στην Ολυμπία και ο "Liber Pater".
Ο Ευτιχίδης ήταν επίσης και ζωγράφος.
Από τα έργα του γνωρίζουμε μόνο για τον πίνακα "Νίκη οδηγώντας άρμα".