ΣικυώνΠρώτη σελίδαΠεριεχόμενα
Pattern

 

Πολύκλειτος


O Πολύκλειτος (ήκμασε γύρω στο 450-420 π.X.), ο πιο ξακουστός γλύπτης της αρχαιότητος μαζί με τον σύγχρονο του Φειδία, γεννήθηκε στην Σικυώνα γύρω στο 480 π.X. Και οι δύο υπήρξαν μαθητές του φημισμένου Αγελάδα.
Ο Πολύκλειτος εργάσθηκε στο Άργος και αργότερα έγινε πρύτανης της Γλυπτικής σχολής εκεί. Τα έργα του είχαν μεγάλη επιρροή σε όλους τους μεταγενέστερους καλλιτέχνες. Περισσότερο από εκατό χρόνια μελετούσαν και έκαναν αντίγραφα τα γλυπτά του.
Σύμφωνα με τον Πλίνιο "αυτός μόνο από το ανθρώπινο γένος θεωρείται να έχει ενσωματώσει τις αρχές της τέχνης του σε ένα έργο".
Ο Πλίνιος αναφέρεται στο φημισμένο έργο του "ο Κανών" (Δορυφόρος), στο οποίο είχε χαράξει τις ιδεώδεις διαστάσεις του ανθρωπίνου σώματος.
Άλλα έργα του είναι ο Διαδούμενος, το καλύτερο αντίγραφο του οποίου βρίσκεται στο μουσείο των Αθηνών, το κολοσσιαίο άγαλμα της καθισμένης θεάς Ήρας στο Άργος, κατασκευασμένο από χρυσό και ελεφαντοστούν, εθεωρείτο ισότιμο με τον Δία του Φειδία στην Ολυμπία. Μπορούμε να πάρουμε μία ιδέα του αγάλματος από Αργικά νομίσματα της εποχής που δείχνουν ολόκληρη την θεά Ήρα ή το κεφάλι της.
Ένα άλλο έργο του Πολύκλειτου είναι η Πληγωμένη Αμαζόνα.



[Δορυφόρος] [arrow] Δορυφόρος Ρωμαϊκό μαρμάρινο αντίγραφο του αυθεντικού χάλκινου αγάλματος από τον Πολύκλειτο γύρω στο 450 π.X., το επονομαζόμενο και "Κανών". Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Νάπολης.






[Διαδούμενος] [arrow] Διαδούμενος ("Αθλητής δένοντας ταινία"). Το καλύτερο αντίγραφο του φημισμένου χάλκινου αγάλματος του Πολύκλειτου γύρω στο 430 π.X. Μουσείο Αθηνών.






[Πληγωμένη Αμαζόνα] [arrow] Η Πληγωμένη Αμαζόνα, Ρωμαϊκό αντίγραφο του αυθεντικού. Με αυτό το έργο ο Πολύκλειτος κέρδισε το πρώτο βραβείο έναντι του Φειδία
το 440 π.X.






Κεφαλή Δορυφόρου Arrow Κεφαλή του Δορυφόρου.
Ακριβές χάλκινο αντίγραφο του Αθηναίου Απολλώνιου.
Εθνικό Μουσείο Νάπολης.






Κεφαλή της Ήρας Arrow Κεφαλή της Ήρας από νόμισμα του Άργους.




^^ Επιστροφή <= Προηγούμενη Επόμενη => ^ Άνω .. Αρχή Περιεχόμενα Έρευνα Email


Pattern

© 1998 Ελένη Παπακυριάκου/Αναγνώστου